Czytasz i klikasz - bądź blisko Polski gdziekolwiek jesteś!

Archiwum

Wydanie nr 17/2022 (490)

NA POCZĄTEK

6
SYGNALISTA NADAJE NIEOFICJALNY PRZEGLĄD TYGODNIA
8
CZŁOWIEK UDRĘKA KRZYSZTOF FEUSETTE
9
POLAK POTRAFI DOROTA ŁOSIEWICZ
10
POTOMSTWO STIRLITZA JAN PIETRZAK
10
PRAWDA NIGDY NIE LEZY POŚRODKU DOMINIK ZDORT
12
NIEPOKOJĄCA SATYSFAKCJA AMBSADORA BRONISŁAW WILDSTEIN
14
WALIZKA MARCINA TULICKIEGO MICHAŁ KORSUN
16
OGNIEM NA WPROST ANDRZEJ RAFAŁ POTOCKI
17
INNY ŚWIAT MARTA KACZYŃSKA-ZIELIŃSKA
18
ZACZNIJMY ROZMOWĘ O NIEMIECKICH I ROSYJSKICH REPARACJACH SAMUEL PEREIRA

WOJNA ROSJI Z UKRAINĄ

20
ARMIA MARUDERÓW KONRAD KOŁODZIEJSKI
24
W ROLACH GŁÓWNYCH MARCIN WIKŁO
28
Z PROF. WALDEMAREM PALUCHEM ROZMAWIA JACEK KARNOWSKI
34
TESTOWANIE ZWYCIĘSTWA JAN ROKITA
38
UNIA LUBELSKA 2.0 JAKUB AGUSTYN MACIEJEWSKI
42
NIEZNOŚNY PAN MELNYK ALEKSANDRA RYBIŃSKA
46
OSTATNIA ROZGRYWKA DYKTATORA? MAREK BUDZISZ
48
ROSYJSKI PRZYJACIEL NA BAŁKANACH GORAN ANDRIJANIĆ

KRAJ

50
POGANIACZE WYBORÓW STANISŁAW JANECKI
54
URODZINY PANA JANKA MACIEJ WALASZCZYK
58
Z KRYSTIANEM OCHMANEM ROZMAWIA DOROTA ŁOSIEWICZ

SIECI KULTURY

63
POSZUKIWANY: STANISŁAW BAREJA JOLANTA GAJDA-ZADWORNA
68
"BANKRUCTWO POLSKIEJ INTELIGENCJI" JACEK KORONACKI
72
ZAREMBA PRZED TELEWIZOREM PIOTR ZAREMBA
74
ZABIĆ PUTINA CZY MODLIĆ SIĘ ZA NIEGO ROBERT TEKIELI
75
WOJNA CYWILIZACJI ROBERT TEKIELI
76
CZYTANIE JAKO SPORT EKSTREMALNY WOJCIECH STANISŁAWSKI

ŚWIAT

78
O NIEZAUWAŻONYM I DRAMATYCZNYM ASPEKCIE WYBORÓW PREZYDENCKICH WE FRANCJI BERNARD MARGUERITTE

WIELKIE POLKI

80
ŻELAZNA DAMA WOJCIECH LADA

PODRÓŻE

82
MOE SMAKI: OD BIAŁEGOSTOKU PO WROCŁAW JOLANTA GAJDA-ZADWORNA

KUCHNIA

83
SŁODKO-SŁONY/WILCZYM OKIEM ANNA MONICKA, PRZEMYSŁAW BARSZCZ

NA KONIEC

84
PRACUJĄCYWEDŁUG SCJENTOLOGICZNEGO SCHEMATU HANNA KARP
86
DUCH PRAWDZIWEJ WOLNOŚCI ALINA CZERNIAKOWSKA
87
ZAŁGANI NA ŚMIERĆ WIKTOR ŚWIETLIK
87
WOJENNE WICI LECH MAKOWIECKA
88
RUSKA WYPADKOWA PIOTR CYWIŃSKI
89
W 25 LAT PO... LESZEK DŁUGOSZ
98
CIĘŻKO POMYLENI KATARZYNA I ANDRZEJ ZYBERTOWICZOWIE
okładka
 
 

Jaka jest perspektywa papieża Franciszka?

Wojna zawsze przynosi głębokie zmiany. Umiera to, co jest przestarzałe, nieadekwatne, błędne. Widzimy to także tej wiosny. Niemiecka polityka wschodnia kona w bolesnych, pełnych wstydu konwulsjach. Rosyjskie złudzenia co do własnej potęgi już leżą na dnie Morza Czarnego. Ale dezaktualizuje się coś jeszcze: pozakontekstowa linia papieża Franciszka. Wybrzmiało to szczególnie mocno w kwestii wojny na Ukrainie.

My widzimy to tak: odwieczny wróg wolnych ludzi znów chce zniewolić swoich mniejszych sąsiadów. Znów gwałci, morduje, rabuje. Nie zmienił się ani trochę, bo zmienić się nie chciał. Założył jedynie inne przebranie, jeszcze bardziej cyniczne niż poprzednie.

Co  widzi papież Franciszek? Widzi wojnę, po  prostu wojnę, której winne są nie tylko uczestniczące w niej strony, ale w istocie my wszyscy, każdy z nas. Rozkłada winę w zasadzie po równo, zastanawia się, czy można kupować broń – nawet w celach obronnych. Papież widzi więc pozahistoryczne Zło, grzech, upadek, ale Rosji – tego odwiecznego, opętanego gwałtownika – chyba nie widzi. Jest to perspektywa, której my, chrześcijanie, nie powinniśmy odrzucać, pod warunkiem że wcześniej nazwiemy sprawy po imieniu. I zobaczymy prawdziwą Rosję – kraj, bez którego świat naprawdę miałby się dużo lepiej.

W  czasie wielkopiątkowej drogi krzyżowej przy XIII stacji stanęły obok siebie Rosjanka i  Ukrainka (nie wiemy, na  ile świadoma narodowo), dwie pielęgniarki pracujące w Rzymie. Ostatecznie nie wygłosiły rozważań. Sprawa budziła dużo emocji i trudno się dziwić. Na tym etapie wojny, gdy codziennie napływają informacje o rosyjskich zbrodniach przeciwko ludzkości, pozornie efektowny pomysł zamazuje rzeczywistość, symbolicznie zrównuje kata i  ofiarę, zostawia na drugim planie tych, którzy dziś cierpią najbardziej. Pomija potworne, cyniczne, diabelskie zakłamanie współczesnej Rosji – a jest to  czynnik kluczowy, bo  bez elementarnego osadzenia w  prawdzie nie ma też przebaczenia ani pojednania.

Jacek Karnowski


Dlaczego to jedyna rocznica, którą III RP traktuje z powagą?

Miasto zalane plakatami, na których celebryci wzywają do pamięci. Poważnej pamięci. Syreny alarmowe będące znakiem naszej wspólnej pamięci. Obawy o traumę uchodźców z Ukrainy, tak żywe ledwie kilkanaście dni temu, nagle wyparowały. Same obchody w atmosferze powagi, szacunku, zrozumienia, iż hołd oddany bohaterom i ofiarom ma znaczenie dla współczesności. Nikt nie wyszydza składanych wieńców, odmawianych modlitw, wzruszenia. Nikt nie skacze po pomnikach. Młody Stuhr nie rzuca dowcipów, pismo Michnika nie narzeka na trudności dla mieszkańców, TVN po prostu relacjonuje, a prezenterki stacji są wzruszone. Młodzież też zachęca do odpowiedniej postawy, rozdaje żonkile. Słusznie.

Powstańcom getta warszawskiego należy się hołd i pamięć. Tym z Żydowskiej Organizacji Bojowej, tym z Żydowskiego Związku Wojskowego, tym bez żadnej przynależności. Także ludności cywilnej. Dali piękne świadectwo narodowej odwagi i uniwersalnego człowieczeństwa w zderzeniu z barbarzyństwem niemieckiego bezbożnego totalitaryzmu.

Trudno jednak nie zadać pytania, dlaczego z całej palety wydarzeń wymagających powagi to jedyna, naprawdę jedyna rocznica, którą III RP traktuje z szacunkiem? Dlaczego tylko tutaj nasi celebryci są  zdolni do  odpowiedniej, ludzkiej, postawy? Dlaczego na powstanie warszawskie, jego bohaterów i ofiary, ktoś zawsze splunie 1 sierpnia? Dlaczego opór establishmentu budzi polska pamięć o niemieckich i sowieckich zbrodniach? Z  jakich powodów tak konsekwentnie atakują AK  i  żołnierzy podziemia powojennego? Skąd nawet w Muzeum Powstania Warszawskiego, które powstało dzięki śp. prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu, znalazła się pracownica, która postanowiła zwymiotować na jego i innych ofiar Smoleńska pamięć właśnie 10 kwietnia?

Szczerze mówiąc, nie znam odpowiedzi. Nie wiem. Ale tak jest. Gdy obserwuję dzisiejszą powagę, nie mogę się uwolnić od pamięci o corocznym ohydnym rechocie przy każdej innej okazji  historycznej.

Michał Karnowski

W tygodniku „Sieci”: Tak kradną Rosjanie

24.04.2022

W najnowszym numerze „Sieci” o źródłach rosyjskiego barbarzyństwa, ale też konsekwencjach wstrząsających wydarzeń na Ukrainie – armia, której głównym celem są grabieże i gwałty, nie jest w stanie skupić się na walce. Jest zbyt zdemoralizowana, aby odnosić poważne sukcesy w boju. Widać to w całej okazałości na Ukrainie – pisze Konrad Kołodziejski w artykule „Armia maruderów”.

Czytaj więcej

Armia maruderów

24.04.2022

Rosjanie barbarzyńsko łupią i plądrują najechaną Ukrainę. Ale w stosunku do własnego państwa zachowują się podobnie. W tym można upatrywać jakiejś nadziei dla cywilizowanego świata. Konrad Kołodziejski opisuje na łamach „Sieci” wstrząsające, grabieżcze praktyki rosyjskich żołnierzy.

Czytaj więcej

Nie jesteśmy już przystawką

24.04.2022

Na naszych oczach wyłania się nowy świat, nie ma powrotu do tego, co było. Im szybciej każdy z nas się do tego przyzwyczai, tym mniej będzie to dla nas dolegliwe – Jacek Karnowski rozmawia na łamach tygodnika „Sieci” z prof. Waldemarem Paruchem, politologiem, nauczycielem akademickim, twórcą i pierwszym szefem Centrum Analiz Strategicznych.

Czytaj więcej

O niezauważonym aspekcie wyborów we Francji

24.04.2022

Francję po wyborach czekają gorące czasy – niezależnie od tego, kto zostanie prezydentem. Bo wobec kryzysu gospodarczego mający małe poparcie społeczne zwycięzca będzie miał kłopoty ze sprawnym zarządzaniem krajem. Mimo wszystko jednak Francja uniknęła katastrofy, która nazywa się… Jean-Luc Mélenchon. Publicysta Bernard Margueritte komentuje na łamach tygodnika „Sieci” wyniki pierwszej tury wyborów prezydenckich we Francji.

Czytaj więcej
 

Zaloguj się, by uzyskać dostęp do unikatowych treści oraz cotygodniowego newslettera z informacjami na temat najnowszego wydania

Zarejestruj się | Zapomniałem hasła