Archiwum

Wydanie nr 48/2020 (417)

NA POCZĄTEK

6
SYGNALISTA NADAJE NIEOFICJALNY PRZEGLĄD TYGODNIA
8
PAUL EKSIT KRZYSZTOF FEUSETTE
9
NIEPRAWORZĄDNA PRAWORZĄDNOŚĆ DOROTA ŁOSIEWICZ
10
ŚWIATOWE ŻYCIE REDAGUJE KONRAD KOŁODZIEJSKI
12
OD CARYCY DO KANCLERZYCY JAN PIETRZAK
13
ILE EURO KOSZTUJE NIEPODLEGŁOŚĆ? BRONISŁAW WILDSTEIN
14
WALIZKA MARCINA KWAŚNEGO MICHAŁ KORSUN
15
PRAWDA NIGDY NIE LEŻY POŚRODKU DOMINIK ZDORT
16
FELIETONY TOMASZ ŁYSIAK, PIOTR CYWIŃSKI
17
CZAS PORTOWYCH INWESTYCJI MARTA KACZYŃSKA-ZIELIŃSKA

TEMAT TYGODNIA

22
ZNISZCZYĆ AUTORYTET JANA PAWŁA II GRZEGORZ GÓRNY

KRAJ

24
Z PROF. MIECZYSŁAWEM RYBĄ ROZMAWIA MICHAŁ KARNOWSKI
28
GRACZE MAREK PYZA, MARCIN WIKŁO
31
AWANTURA O DOTACJE KONRAD KOŁODZIEJSKI
34
ZAWIKŁANA KONFEDERACJA STANISŁAW JANECKI
36
JAK UPIEC PIECZEŃ PRZY STRAJKU KOBIET JAKUB AUGUSTYN MACIEJEWSKI
38
Z ADAMEM SKOWRONEM ROZMAWIA ALEKSANDRA JAKUBOWSKA
42
ANTYTERRORYSTA Z WYBORU ROZMOWA DOROTY ŁOSIEWICZ

OPINIE

46
MERYTOKRACJA, ARYSTOKRACJA, OLIGARCHIA BRONISŁAW WILDSTEIN

ŚWIAT

52
„TO BĘDZIE KONIEC UNII” GORAN ANDRIJANIĆ
56
GÓRSKI KARABACH: LEKCJA REALNEJ POLITYKI JAN ROKITA

SIECI KULTURY

59
ŚWIĘTE BRZEMIĘ KORONY KLARA PAWLICKA
62
ZAREMBA PRZED TELEWIZOREM PIOTR ZAREMBA
64
PEŁNA KSIĘGOWOŚĆ W NGO! ROBERT TEKIELI
65
WOJNA CYWILIZACJI ROBERT TEKIELI
66
CZYTANIE JAKO SPORT EKSTREMALNY WOJCIECH STANISŁAWSKI

GOSPODARKA

68
Z ANDRZEJEM SKUBISZEWSKIM ROZMAWIA GRAŻYNA RASZKOWSKA

KUCHNIA

72
MOJE SMAKI: IWONA BLECHARCZYK JOLANTA GAJDA-ZADWORNA
73
SŁODKO-SŁONY/WILCZYM OKIEM ANNA MONICKA, PRZEMYSŁAW BARSZCZ

NA KONIEC

74
POWTÓRKI Z ROZRYWKI HANNA KARP
76
„NOTORYCZNY OSZUST” I MODYFIKACJA GENETYCZNA MACIEJ PAWLICKI
78
TRUDNO POJĄĆ ALINA CZERNIAKOWSKA
79
KRYZYSOWE ZARZĄDZANIE KULTURĄ LECH MAKOWIECKI
80
POWRÓT DO BARBARZYŃSTWA JAN POSPIESZALSKI
81
W ZŁOTYCH STRZĘPACH LIŚCI… LESZEK DŁUGOSZ
82
JEDNA Z GŁUPSZYCH MYŚLI KATARZYNA I ANDRZEJ ZYBERTOWICZOWIE
okładka
 
 

Podpis byłby początkiem końca

Zastosowanie weta jest prawem każdego państwa członkowskiego. Nie oznacza chęci wyjścia z Unii Europejskiej, nie jest zbrodnią, atakiem, zamachem. Jest naszym PRAWEM – w sytuacji gdy mamy poczucie, że zagrożone są albo podstawowe interesy, albo coś jeszcze ważniejszego: bezpieczeństwo, suwerenność, sprawiedliwość. Tak jest w tym wypadku.

Jednocześnie weto nie jest sprawą błahą. Zwłaszcza w sprawie budżetu, w sytuacji pandemii. Będzie miało swoje konsekwencje, to nie będzie przyjemność. Prowizorium, z którego będziemy korzystali w razie przeciągającego się braku porozumienia, może się okazać rozwiązaniem bardzo kulawym, także dla naszego kraju. Czeka nas kosztowne politycznie straszenie „porozumieniem międzyrządowym”, które miałoby zastąpić fundusz na walkę z kryzysem (do czego nie dojdzie, bo to niemal niewykonalne i w sumie bezsensowne). Ale  to wszystko nie zmienia sprawy zasadniczej: Polska i Węgry nie miały innego wyjścia, niż sięgnąć po to narzędzie. Nie mogły się zgodzić na założenie obu krajom – i wszystkim innym członkom Unii jednocześnie – samozaciskającej się pętli. Nie mogły zaakceptować czegoś, co jest faktycznie mechanizmem politycznego zniewolenia.

Rząd próbował szukać porozumienia, przyjął za dobrą monetę obietnice z lipcowego szczytu, liczył na rozsądek, apelował o zrozumienie naszych racji, ale wszystko na próżno. Pycha Berlina i Brukseli okazała się tak wielka, że podjęto próbę złamania Polaków i Węgrów – dwóch narodów, które mają za sobą długą historię walki z potężnymi przeciwnikami i które czasem przegrywały, ale prawie zawsze walczyły.

W sumie kiedyś do tego musiało dojść. Bo historycy spojrzą na ten moment zapewne w ten sposób: dwie szczególne „prowincje”, związane z  imperium umowami o ścisłej współpracy, musiały w końcu wyznaczyć czytelną granicę agresywnemu Centrum, którego apetyty zdają się nie mieć końca. Bo Centrum wyraźnie idzie drogą Aten budujących Związek Morski formalnie oparty na idei współpracy i solidarności, ale w rzeczywistości w coraz większym stopniu dążących do pełnego podporządkowania, a nawet zniewolenia poszczególnych polis. Owszem, wiele państw-miast złamano, ale jednocześnie Związek okazał się zmarnowaną szansą cywilizacji greckiej. To była fałszywa droga.

Dziś Unia Europejska działa podobnie: oszukuje, kłamie, zwodzi, stosuje przemoc. Ale nawet w takich warunkach – stanowiących obecnie kontynentalną rzeczywistość – polski rząd musi dokonywać optymalnych wyborów. Tak, musi być również elastyczny, musi ustępować tam, gdzie może, musi prowadzić politykę realną, a nie postulatywną. I to czyni. Nie może jednak spętać sobie rąk raz na zawsze, nie może się zgodzić na redukcję do poziomu skrępowanej prowincji. Nie może tego zrobić zwłaszcza rząd odwołujący się do tradycji niepodległościowej. Mówiąc wprost, nawet możliwość dalszego trwania nie jest tu ceną, którą warto zapłacić.

Rząd musi zachować spokój. Musi jasno mówić, że chce porozumienia, że jest gotów do rozmów. Ale musi też psychicznie i  politycznie wytrzymać ten definiujący moment. Bo nie jest tak, że nie mamy kart. Mamy, wśród nich karty najważniejsze: prawną, historyczną i moralną rację.

Oczywiście, jeśli Niemcy chcą zniszczyć swoje faktyczne imperium ekonomiczne, nie możemy im tego zabronić. Przestrzegać jednak warto. Na jakiej zasadzie sądzą dziś, że uda im się na długo spacyfikować Polskę w  sumie tak prostymi, by nie rzec prostackimi, metodami? Znów pycha, pycha, pycha.

Powtarzam: nie było innego wyjścia. Rząd, który by się na to zgodził, zafundowałby Polsce piekło na  dekady. Nawet jeśli opór przeciwko temu nowemu zniewoleniu przygasłby  na  jakiś czas, to  później znów by ożywał. To byłby sztandar, po który sięgano by przy każdej kryzysowej sytuacji. To byłoby nieustanne źródło napięć. Długofalowo podpis byłby więc zapowiedzią końca polskiego członkostwa w Unii. Byłby to podpis samobójczy. Coś w rodzaju „nowego Monachium”. Coś, co  za  rok czy dwa, a może szybciej, i tak przyniosłoby Polsce klęskę, a  Europie potężne wstrząsy.

Takiego kagańca Polacy po prostu nie zniosą, nawet jeśli dziś wielu sądzi, że da się go zapiąć odpowiednio ciasno.

 

Jacek Karnowski 

 

 

W tygodniku „Sieci”: Znów chcą zabić naszego papieża

01.01.1970

Watykański raport w sprawie byłego kardynała Theodore’a McCarricka jest najlepszym dowodem na niewinność Jana Pawła II. Najnowszy numer „Sieci” ujawnia, jakimi manipulacjami posłużono się, by zniszczyć wizerunek i autorytet św. Jana Pawła II. Z nowym tygodnikiem także atrakcyjny dodatek – kalendarz ścienny na rok 2021.

Czytaj więcej

Zniszczyć autorytet Jana Pawła II

01.01.1970

Trwa dziś wielka operacja dezinformacyjna mająca na celu odebranie dobrego imienia zmarłemu papieżowi. Jej celem jest podważenie jego dziedzictwa. To świadome uderzenie zarówno w nauczanie Kościoła, jak i w samo serce współczesnej polskości – pisze na łamach tygodnika „Sieci” Grzegorz Górny.

Czytaj więcej

„To będzie koniec Unii”

01.01.1970

W ten sposób premier Słowenii Janez Janša opisał sytuację, w której Bruksela poprzez narrację o „praworządności” chce narzucić system kontroli nad Polską i Węgrami w sprawach, o których mogą decydować tylko ich obywatele. Goran Andrijanić omawia na łamach „Sieci” ostatnie wydarzenia związane z wetem Polski i Węgier wobec unijnego budżetu na lata 2021-27.

Czytaj więcej

Naszym największym wrogiem jest bierność

01.01.1970

Część środowisk stara się aktywnie walczyć w obronie naszej cywilizacji. Ale wielu się uchyla. Partia świętego spokoju silna jest wśród polityków prawicowych, w Kościele, także w mediach konserwatywnych. Nie da się wygrać wojny o rząd dusz, nie podejmując walki – mówi na łamach tygodnika „Sieci” prof. Mieczysław Ryba, historyk z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w rozmowie z Michałem Karnowskim.

Czytaj więcej

Awantura o dotacje

01.01.1970

Czy potrzeby kultury można mierzyć za pomocą algorytmu? Chyba nie. Bo algorytm, choćby najbardziej wyrafinowany, nie zastąpi ludzkiej wrażliwości i wyobraźni. Dowodzi tego gwałtowna burza, jaka wybuchła po rozdzieleniu 400 mln zł z Funduszu Wsparcia Kultury.Konrad Kołodziejski porusza na łamach nowego wydania tygodnika „Sieci” kwestię dyskusji wokół przydzielenia dotacji z Funduszu Wsparcia Kultury.

Czytaj więcej

Gracze

01.01.1970

Jeden plasował się wśród najpopularniejszych polskich adwokatów, drugi – w ścisłej czołówce biznesu. Jeden już usłyszał prokuratorskie zarzuty, drugi ucieka przed prokuraturą, by tego uniknąć. Jeden pracuje dla drugiego, i odwrotnie. Bronią się w ten sam sposób – próbują się wykreować na ofiary polityczne. Tak Marek Pyza i Marcin Wikło opisują na łamach tygodnika „Sieci” relacje między Romanem Giertychem i Leszkiem Czarneckim. Analizują też sprawę nagrań, na których pojawia się Adam Hofman.

Czytaj więcej

Kalendarz PKN Orlen na rok 2021

01.01.1970

Dodatkiem do najnowszego wydania Sieci (numer 48, w sprzedaży od 23.11.2020 r.) jest wydany we współpracy z PKN Orlen piękny kalendarz ścienny na 2021 rok.

Czytaj więcej
 

Zaloguj się, by uzyskać dostęp do unikatowych treści oraz cotygodniowego newslettera z informacjami na temat najnowszego wydania

Zarejestruj się | Zapomniałem hasła